รู้จักบุญนำพา

ทีมงานบุญนำพาเริ่มมาจากผู้ก่อตั้ง

ได้จัดงานทำบุญบ้าน และจัดพิธีตั้งศาลพระภูมิ   โดยได้เรียนเชิญ อาจารย์ มุนนินทร์ มุนินโท มาเป็นผู้จัดพิธีตั้งศาลพระภูมิให้

ท่านอาจารย์ได้อธิบาย วิธีการบูชา การทำบุญ รวมถึงการใช้ชีวิต และวิธีคิดในการดำเนินชีวิตของท่าน ด้วยวัยในตอนนั้นของท่านที่ได้พบกับผม ท่านอายุ 70 ปี แต่หน้าตายังดูผ่องใส อิ่มไปด้วยบุญ เมื่อเที่ยบกับ พ่อของผม ซึ่งวัยในตอนนั้น อายุ 72 ปี แต่ดูแข็งแรงสู้ไม่ได้  

ท่านอาจารย์บอกว่า

“ตัวฉัน อยู่แต่กับสิ่งดีๆ อยู่แต่กับงานบุญ แนะนำให้คนทำแต่สิ่งดีๆ ฉันก็มีความสุข ฉันมีเวลาให้ครอบครัว เท่านี้ฉันก็มีความสุขมากแล้ว”

คำกล่าวของท่านอาจารย์นั้นเอง จึงเป็นให้ผมฉุดคิดขึ้นมา
ว่า ตัวผมเองนั้น ปกติก็ทำและรับจัดงาน ออร์แกไนท์ ให้กับคนอื่นมาโดยตลอด แล้วเหตุใดจึงไม่เอาความสามารถนั้น มาจัดงานบุญ และ นำบุญมาถึงบ้านให้กับคนทั่วไปที่ไม่มีเวลาแต่อยากทำบุญ ซึ่งเป็นสิริมงคลกับ ตัวเอง บ้าน ออฟฟิศ รวมถึงบุคคลอื่นที่ได้อยู่ ได้อาศัย ได้ทำงานในสถานที่นั้นๆด้วย  จึงเป็นสาเหตุให้เกิด “บุญนำพา”  และตั้งใจจริง กับการจัดงานบุญ และรักษาดำรงไว้ซึ่งประเพณี และพิธีการที่ถูกต้อง   สุดท้ายขอขอบพระคุณแรงบันดาลใจ  ท่านอาจารย์มุนินทร์ มุนินทโท รวมถึงทุกท่านที่เป็นแรงผลักดันให้เกิด “บุญนำพา”

ข้อคิดของคำว่า

การกระทำที่เกี่ยวข้องกับการยกระดับจิตใจให้ดีขึ้น ปรับปรุงจิตใจให้ดีขึ้น มากกว่าทำความดีเฉย ๆ การกระทำใด ๆ หากทำแล้วมีผลต่อสภาวะจิตใจของตนเปลี่ยนไปในทางที่สูงขึ้น จึงเรียกว่ากุศล หากการกระทำดีนั้น ๆ ไม่ได้มีผลเปลี่ยนแปลงจิตใจตนเองเลย ไม่เรียกว่ากุศล แต่เรียกว่า กรรมดี โดยทั่วไป มักจะใช้คู่กันกับคำว่า บุญกุศล แต่คำว่า บุญ กับ กุศล ความหมายต่างกัน (เขียนก็ไม่เหมือนกันแล้วจะให้ความหมายเหมือนกันได้อย่างไร) 

ตัวอย่าง

  • นาย กอ เป็นคนรวย ชอบที่จะให้ทาน เพราะเขาหวังว่า การให้ทานของเขาจะส่งผลทำให้เขารวย ยิ่ง ๆ ขึ้นไป และอาจจะได้ไปสวรรค์ หลังจากที่เขาตายไป
  • อันนี้นาย กอ ทำกรรมดี หรือทำบุญ แต่ไม่ได้เกิดกุศลในจิต หรือเกิดขึ้นน้อยมาก เพราะเขาทำทานก็จริง แต่ไม่มีผลทำให้จิตใจของเขาวางลงจากความโลภ หรืออยากเลย
  • นาย ขอ เป็นคนชั้นกลาง เขาเห็นเด็กกำพร้ามากมายเกิดขึ้น เขาจึงรู้สึกอยากที่จะช่วยเหลือเด็กเหล่านั้น จึงประหยัดค่าใช้จ่ายของตัวเองมากขึ้น เพื่อที่จะให้ตัวเองมีเงินเหลือมากขึ้น เพื่อที่จะแบ่งไปบริจาคเด็กเหล่านั้น เพื่อที่เด็กเหล่านั้นจะได้โตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ที่ดีต่อไป
  • อันนี้ นาย ขอ ทำทั้งกุศล และบุญ เพราะมีผลที่ทำให้เขาต้องประหยัด อดออมมากขึ้น และการประหยัดอดออมนี้เอง จะทำได้ก็คือต้องปล่อยวางความอยากของตนเอง และทำเพราะในใจเกิดจิตเมตตากรุณา